Niepewność pomiaru składowej wynosiła . Komora jonizacyjna i licznik Geigera – służyły do pomiaru strumienia i rozkładu cząstek energetycznych w przestrzeni międzyplanetarnej i sąsiedztwie Marsa Zamontowane na falowodzie anteny dookólnej, w pobliżu korpusu statku. Mierzyły średni dookólny przepływ promieniowania korpuskularnego i średni przepływ specyficzny między Ziemią a Marsem, oraz w sąsiedztwie Marsa. Licznik GM zamontowany był z dala od korpusu statku, dzięki czemu zasłaniał on tylko 14% sfery pomiaru przyrządu (wyłączając panele słoneczne). Tuba licznika nasyciła się 3 marca 1965 i przyrząd zakończył pracę. Krótko potem nastąpiła usterka komory jonizacyjnej, przez co nie zebrano danych w pobliżu Marsa. Detektor promieniowania korpuskularnego – do pomiarów strumienia i kierunku cząstek o niskiej energii Składał się z 4 tub Geigera i urządzenia do detekcji niskoenergetycznych protonów () i elektronów (). Zamontowany w korpusie statku, w kierunku 70° i 135° od Słońca. Teleskop promieniowania kosmicznego Przyrząd składał się z trzech detektorów półprzewodnikowych (krzemowych). Mierzyły one strumień protonów o energiach 15–70 i ; cząstek alfa o energiach i ;