Gaśnica pianowa – gaśnica, w której środkiem gaśniczym jest piana gaśnicza wyrzucana za pomocą sprężonego gazu (azotu lub dwutlenku węgla). Gaz może być zawarty w specjalnym zbiorniku (gaśnica na pianę mechaniczną) albo powstawać w wyniku reakcji chemicznej (gaśnica na pianę chemiczną).
Nieprodukowane obecnie, ale spotykane jeszcze gaśnice na pianę chemiczną mają zbiornik (na ciśnienie maks. 20 atm), w którym mieści się roztwór wodorowęglanu sodu ze środkiem pianotwórczym (tzw. ładunek zasadowy) i w specjalnym koszu szklany słój (o poj. 1 litra) z rozcieńczonym kwasem siarkowym lub roztworem siarczanu glinu (tzw. ładunek kwaśny). Oba ładunki są przegrodzone membraną z cienkiej płytki ołowianej.
Przykładowy skład chemiczny ładunkówSą to informacje mające (na rok 2007) znaczenie historyczne. Środek pianotwórczy „Spumogen” został wycofany w latach 70. XX wieku, później był stosowany środek pianotwórczy „Pianol”. Przedstawiony skład chemiczny ładunków są przykładem ładunków bezwodnych. Miało to znaczenie dla konserwatora gaśnic, który podczas wymiany ładunku (najczęściej z powodu utraty aktywności środka pianotwórczego) posługiwał się proszkami, a nie płynami.
Część zasadowa: wodorowęglan sodu – 500 g, środek pianotwórczy, np.