W październiku 1917, w związku z setną rocznicą śmierci Tadeusza Kościuszki, na fasadzie pałacu odsłonięto tablicę pamiątkową. Kolejną tablicę odsłonięto w czerwcu 1918 w związku z analogiczną rocznicą śmierci Jana Henryka Dąbrowskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pałac stał się także siedzibą Komisariatu Rządu na m.st. Warszawę.
Pałac miał wewnętrzne połączenie z sąsiednim pałacem Blanka.
W latach 1936–1939 odbyła się kolejna modernizacja pałacu według projektu Oskara Sosnowskiego, która objęła przebudowę dachu w 1936 oraz wzniesienie nowego, siedmiopiętrowego budynku Wydziału Technicznego od strony ul. Daniłowiczowskiej.
We wrześniu 1939 roku w czasie obrony Warszawy z ratusza cywilną obroną Warszawy dowodził Stefan Starzyński. Po zniszczeniu części gmachu biura Komisarza Cywilnego przy Dowództwie Obrony Warszawy przeniesiono do piwnic budynku. 25 września 1939 w trakcie bombardowania w budynku zginął wiceprezydent Warszawy Jan Około-Kułak.
W czasie okupacji niemieckiej pałac pozostał siedzibą podporządkowanego Niemcom Zarządu Miejskiego.