Diecezja lubelsko-chełmska – jedna z 6 diecezji Kościoła prawosławnego w Polsce. Graniczy z diecezjami: warszawsko-bielską, łódzko-poznańską i przemysko-gorlicką.
Historia Diecezja została restytuowana postanowieniem Soboru Biskupów Kościoła Prawosławnego w Polsce z 1 marca 1989 jako bezpośrednia kontynuatorka tradycji dawnej diecezji chełmskiej. Objęła ówczesne województwa środkowowschodniej Polski: bialskopodlaskie, chełmskie, lubelskie, siedleckie, tarnobrzeskie, zamojskie i częściowo rzeszowskie. W chwili powołania liczyła 16 parafii podzielonych na 2 dekanaty, na jej terenie znajdował się również monaster św. Onufrego w Jabłecznej (od 1999 stauropigialny) oraz Wyższe Prawosławne Seminarium Duchowne w Jabłecznej (przeniesione następnie do Warszawy).
Obecnie diecezja obejmuje swoją jurysdykcją całe województwo lubelskie oraz wschodnią część mazowieckiegoMapa prawosławnej diecezji lubelsko-chełmskiej, Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej 2014, .
Główne świątynie Sobór katedralny Przemienienia Pańskiego w Lublinie Cerkiew konkatedralna św. Apostoła Jana Teologa w Chełmie
Dekanaty Biała Podlaska (7 parafii) Chełm (3 parafie) Lublin (5 parafii) Terespol (11 parafii) Zamość (6 parafii)