Nie wyklucza się nawet, że Heksaemeron mógł być niegdyś pieśnią liturgiczną, jako że regularna budowa ułatwia zapamiętywanie. Według biblistów hymn ten ma wzbudzać wśród wiernych uczucie wdzięczności wobec Stwórcy oraz przeświadczenie, że Bóg jest początkiem wszystkiego, a Jego stworzenie jest z natury dobre. Biblijna opowieść uzasadnia też świętowanie szabatu: po sześciu dniach pracy Jahwe odpoczywa. Heksaemeron pasowałby więc do reformy religijnej Jozjasza jako pieśń religijna uzasadniająca świętowanie szabatu.
Budowa Heksaemeron jest określany jako hymn. Regularna budowa Heksaemeronu przedstawia się następująco. Całość zajmuje Rdz 1,1–2,4a i dzieli się na 3 części: wstęp obejmuje Rdz 1,1–2. Wspomina 3 przestrzenie (ziemia, woda, ciemność), wiążące się z trzema pierwszymi i trzema następnymi dniami stworzenia korpus, Rdz 1,3–31, składający się z kolei z dwóch części, dzielonych za Tomaszem z Akwinu na dzieło oddzielenia (opus distictionis) i dzieło wystroju (opus ornatus). Zajmują one odpowiednio 3 pierwsze i 3 kolejne dni Heksaemeronu i odpowiadają przestrzeniom wspomnianym we wstępie konkluzję, zawarta w Rdz2,1–4a, symetryczną wobec wstępu. Bóg kończy swoje dzieło i odpoczywa Budowa 6+1 świadczy o trwaniu dzieło przez nieokreślony czas w przeszłości, dzieło to jednak zostało ukończone. Podobna kompozycja występuje np.