Otrzymał godność wojewody mazowieckiegoHistoria Polski, Polska 1586-1831 s. 158 a następnie sieradzkiego i Order Świętego Stanisława. W 1766 roku został wyznaczony senatorem rezydentemVolumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 222.. Był jednym ze zwolenników konfederacji barskiej w Wielkopolsce, nie ukrywając na tym polu swej aktywności. Po ujawnieniu jego roli trafił na listę wrogów Stanisława Augusta i Rosji"Dzieje Opalenicy", Czesław Łuczak, Poznań 1993, s. 52.. Próba aresztowania go nie powiodła się, gdyż zbiegł na Śląsk. Dowódca wojsk rosyjskich Karl Gustav von Rönne z zemsty obrabował jego dwory i pałace z cenniejszych przedmiotów oraz splądrował jego majątki i gospodarstwa poddanych. W 1771 roku odznaczony Orderem Orła Białegobiogram z XXIV tomu Polskiego Słownika Biograficznego autorstwa Wacława Szczygielskiego.

W Wielkopolsce był właścicielem klucza grodzisko-opalenickiego. W 1743 roku poślubił Teresę z Potockich, która wniosła mu w posagu liczne dobra na ziemi wieluńskiej. Zmarł w Opalenicy 24 marca 1775 roku, a pochowany został w podziemiach grodziskiego kościoła klasztornego ojców Bernardynów, ufundowanego przez jego rodzinę. Nad trumną zmarłego płomienne kazanie wygłosił miejscowy bernardyn Jan Brzozowski.