29 czerwca 1983 roku leżąca w prowincji Nowy Brunszwik stocznia Saint John Shipbuilding Ltd. zawarła kontrakt na budowę pierwszych sześciu fregat nowego typu. Stocznia miała pełnić funkcję głównego wykonawcy, który odpowiadał za całość prac związanych z projektowaniem budową i wprowadzaniem do eksploatacji nowych okrętów. Budowa prowadzona była w sposób modułowy. Głównym podwykonawcą została stocznia Marine Industries Ltd z Sorel leżącym nad Rzeką św. Wawrzyńca. W stoczni tej zbudowano trzy jednostki.
W grudniu 1987 zamówiono kolejnych sześć jednostek stanowiących drugą serię. Wydatki na budowę serii 12 okrętów oszacowano na 6,2 mld dolarów kanadyjskich, co czyniło z tego projektu jeden z najkosztowniejszych programów zbrojeniowych realizowanych w okresie powojennym.
W 2007 roku zapowiedziano uruchomienie modernizacji fregat począwszy od 2010 roku, wiążącej się z wymianą systemów elektronicznych i uzbrojenia nowocześniejsze. Modernizacja między innymi objęła zastąpienie 16 wyrzutni pionowych pocisków przeciwlotniczych RIM-7 Sea Sparrow (zasięg do 30 km) przez wyrzutnie RIM-162 Evolved Sea Sparrow o zasięgu do 45 km.