ucierpiał budynek magistratu (42 ofiary śmiertelne) oraz katedra; 1946 – przystąpienie do odbudowy świątyni po zniszczeniach II wojny światowej; 3 lipca 1949 – Cud lubelski (obrazie Matki Bożej miały pojawić się łzy); 9 czerwca 1987 – wizyta Jana Pawła II w katedrze; 26 czerwca 1988 – koronacja cudownego obrazu Matki Bożej Płaczącej; 25 marca 1992 – podniesienie katedry do rangi archikatedry; 1998 – rozpoczęcie kompleksowej konserwacji dekoracji i wyposażenia archikatedry pod patronatem abpa Józefa Życińskiego; 2005 – ekspozycja szat grobowych w przebudowanych kryptach; 2006 – otwarcie stałej wystawy złotnictwa i szat liturgicznych w odnowionym Skarbcu i Zakrystii Akustycznej; 2007–2008 – konserwacja kaplicy Najświętszego Sakramentu; 2009 – początek remontu elewacji (restauracja fasady).
Wnętrze archikatedry thumb|left|230px|Wnętrze archikatedry Wnętrze naw pokryte jest freskami wykonanymi głównie przez Józefa Mejera. W prezbiterium znajduje się XVII w. ołtarz wykonany z czarnej gruszki libańskiej, obecnie w swoim oryginalnym hebanowym kolorze, znajdują się w nim złote rzeźby świętych. W prezbiterium wiszą również dwa barokowe obrazy Franciszka Lekszyckiego: Ostatnia wieczerza i Uczta Heroda.