Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej od pierwszych dni jej istnienia w Radomiu. Początkowo był kolporterem. W 1917 założył i prowadził tajną drukarnię Polskiej Organizacji Wojskowej, w której drukowane były także odezwy Narodowego Związku Robotniczego. Na życzenie Polskiej Organizacji Wojskowej wszedł w skład Narodowego Związku Robotniczego z zadaniem zwerbowania do POW zgrupowanej tam młodzieży. W roku 1917 z polecenia POW wziął udział w obaleniu i zniszczeniu pomnika postawionego „Carowi Oswobodzicielowi” w Radomiu (róg ul. Wysokiej i Lubelskiej). W listopadzie 1918 roku uczestniczył w akcji likwidowania i zatrzymywania prowokatorów i konfidentów. Uczestniczył w rozbrajaniu wojsk austriackich w Radomiu i niemieckich.
Pod koniec 1918 roku oddelegowany do tworzenia lokalnej Straży Bezpieczeństwa, której zadaniem była ochrona ludności cywilnej oraz lasów państwowych. Od 1919 ponownie służył w Powiatowej Komendzie Uzupełnień 3 pułku piechoty Legionów w Radomiu.