Jezuitami Poznańskimi o przedniejsze różnice wiary krzeScijańskiej czasu tego (1577/78), naraził się jezuitom i całemu duchowieństwu poznańskiemu. Warsztat Neringa został zdemolowany, on sam skazany na chłostę, a książka uznana za heretycką, na spalenie. Nering stracił w ten sposób najbogatszą klientelę, a zyskał konkurenta w osobie Jana Wolraba starszego, sprowadzonego do Poznania przez jezuitów. 2 maja 1578 roku został wtrącony do więzienia z powodu zadłużeń, ale dzięki nowym wierzycielom wyszedł z niego. Z początkiem 1579 roku opuścił Poznań i do początku 1581 roku osiadł w Grodzisku.
Znowu z Erazmem Glicznerem należy wiązać, to przejście, a, który był tutaj głównym jego klientem. W Grodzisku wytłoczył Nering ogółem 9 lub 10 tytułów, a następnie przeniósł się do Torunia. Tam wzbogacił wyposażenie oficyny dzięki opiece Henryka Strobanda, ławnika, a później burmistrza toruńskiego. Finansowany przez Strobanda, musiał 29 listopada 1586 roku zagwarantować mu pełną kontrolę nad działalnością tłoczni, oddawać 2/3 opłat pobieranych za druk, jemu osobiście drukować za 1/3 ceny i winien był także utrzymywać dobrych korektorów i zecerów. 27 czerwca 1856 roku, przyjmując prawo miejskie Torunia zobowiązał się, że nie podejmie prac uwłaczających królowi, państwu, miastu lub osobom prywatnym.