– W Belgii mówi się po francusku.
Istnieją dwie formy zaimka dzierżawczego:
Forma krótsza jest używana przed rzeczownikiem bez rodzajnika: Mi casa, mi grande casa. – Mój dom, mój duży dom.
W innych sytuacjach używa się dłuższej formy: Le mie casa. – Mój dom. Deo mie! – Boże mój! Tu casa es major que le mie. – Twój dom jest większy niż mój.
Zaimek zwrotny się ma postać se (lavar se, brossar se), odmienianą przez osoby: Io me lava. – Ja się myję. Tu te lava. – Ty się myjesz. Illa se lava. – Ona się myje. Nos nos lava. – My się myjemy. Vos vos lava. – Wy się myjecie. Illes se lava. – Oni się myją.
Czasownik Koniugacja Czasowniki kończą się na -ar (ogromna większość), -er (pewna ilość czasowników, w tym szereg często używanych) lub -ir (bardzo niewiele). Nie są odmieniane przez osoby – po odjęciu końcowej litery -r uzyskuje się czas teraźniejszy dla wszystkich osób w obu liczbach. Podobnie jest w innych czasach.
Koniugacja w interlingwie jest łatwiejsza w porównaniu z językami naturalnymi, zwłaszcza takimi, jak łacina, francuski, niemiecki czy języki słowiańskie.