Czasy złożone Czasy przeszłe złożone (tempores perfecte) tworzy się za pomocą czasownika haber i imiesłowu czasu przeszłego: io ha parlate – mówiłem ille habeva vidite – widział (był). Używa się ich wszędzie tam, gdzie w języku angielskim używa się ich odpowiedników. Użycie czasu present perfect w interlingwie nie jest tak restrykcyjne jak w angielskim i czas ten ma takie samo znaczenie jak czas przeszły prosty np.
Lodovico Dece-Sex ha perdite su capite = Lodovico Dece-Sex perdeva su capite.
Czas przyszły złożony tworzy się za pomocą czasownika va i bezokolicznika. Jego znaczenie jest identyczna jak czasu przyszłego prostego. Io va leger = Io legera. Illas va ir al cinema = Illas vadera al cinema. Niektóre źródła sugerują, że wzorem języków angloromańskich powinien on pełnić rolę czasu przyszłego natychmiastowego.
Czasownik va oraz imiesłów czasu teraźniejszego tworzą quasi-czas teraźniejszy, np.
Le climate de Alaska va deveniente plus benigne = Klimat Alaski staje się [kontynuuje stawanie się] bardziej łagodny.
Gramatyka interlingwy nie komentuje jego użycia. Ilustruje go tylko jednym przykładem.