Ta sytuacja pokazała, że poza Niemcami, cały świat postrzegał flagę ze swastyką jedynie jako symbol partii nazistowskiej, a nie jako flagę państwową. W konsekwencji, by uniknąć dalszych zniewag swastyki za granicą, naziści zdecydowali się na podniesienie jej do rangi jedynej flagi państwowej. Na wyjazdowej sesji Reichstagu w Norymberdze, oprócz antysemickich ustaw „O obywatelstwie Rzeszy” oraz „O ochronie krwi niemieckiej i niemieckiej czci”, uchwalono również również ustawę „O barwach i fladze Rzeszy”, która uznała flagę ze swastyką za jedyną flagę narodową Niemiec, łącząc tym samym państwo i partię nazistowską pod jednym symbolemBrian Leigh Davis: Flags & standards of the Third Reich, Macdonald & Jane's, London 1975, . Jednocześnie ujednolicono wersję lądową i morską flagi, przesuwając swastykę bliżej drzewca, z wyjątkiem odwrotnej strony flagi morskiej, gdzie pozostawiono lustrzane odbicie swastyki. Flaga z wyśrodkowanym kołem po 1935 roku była używana jedynie przez NSDAP jako flaga partyjna. Po II wojnie światowej, żołnierze alianccy błędnie identyfikowali ją jako flagę narodową, co doprowadziło do pewnego zamieszania i powielania tego błędu w wielu późniejszych publikacjach.