Medal Fieldsa – nagroda przyznawana w dziedzinie matematyki co cztery lata, nie więcej niż czterem uczonym, za wyniki, które miały największy wpływ na jej rozwój. Związana z nim jest premia finansowa w wysokości ok. 5500 dolarów kanadyjskich.
Medal został ufundowany w 1932 r. przez kanadyjskiego matematyka Johna Charlesa Fieldsa i przyznawany jest od roku 1936, z przerwą wojenną do 1950. Wręczeń dokonuje się podczas Międzynarodowych Kongresów Matematyków. Medal Fieldsa przyznaje się wyłącznie matematykom, którzy nie ukończyli 40 lat do 1 stycznia roku jego nadania. Laureatów ustala komitet powoływany co 4 lata przez Międzynarodową Unię Matematyczną.
Medal Fieldsa często nazywany jest „matematycznym Noblem” i jest jednym z najważniejszych wyróżnień w matematyce. Jest on w szczególności jedyną obok Nagrody Nobla nagrodą uwzględnianą przy tworzeniu rankingu szanghajskiego.
Wygląd Medal jest wykonywany z 14-karatowego złota według projektu kanadyjskiego artysty, R. Taita McKenziego. Ma 63,5 mm średnicy i waży 169 g.