Zrujnowany dwór barokowo-klasycystyczny z XVIII wieku (stanął przed 1778). Budynek drewniany o konstrukcji zrębowej, szalowany i bielony oraz podpiwniczony. Układ wnętrza dwutraktowy – symetryczny w osi z sienią i salonem. W południowo-wschodnim narożu znajdowała się kaplica, której wyposażenie przeniesione zostało do kościoła w Waśniowie. Wewnątrz budynku można było podziwiać malowidła z początku XIX wieku – scenki mitologiczne i rodzajowe, motywy roślinne, ornamentalne, wazonowe, putta, układy groteskowe i arabeskowe (zdjęte i zabezpieczone), a także dwa marmurowe kominki oraz piece. Część wyposażenia trafiła do Muzeum Wsi Kieleckiej – Oddziału w Tokarni. Budynek dworu (grożący zawaleniem) rozebrano, a na jego miejscu w 2007 właściciel prywatny postawił nowy dworek. Murowany lamus z XVII wieku. Wzniesiony na planie kwadratu, posiada czterospadowy dach gontowy sklepienie kolebkowo-krzyżowe oraz oszkarpowanie na narożach. W XVII w. był zborem braci polskich. Budynki gospodarcze (stodoła, spichlerz), oficyny i kuźnia z zegarem słonecznym z XIX wieku. Park o powierzchni 10 ha – niejednorodny stylistycznie z pięknie zachowanym drzewostanem. Jego część stanowi ogród włoski, tarasowy, założony najprawdopodobniej przy budowie dworu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mirogonowice · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.