Badając luminescencję roztworów soli uranu pod działaniem promieni gamma odkrył w roku 1934 promieniowanie, nazwane później promieniowaniem Czerenkowa (jego naturę opisali w roku 1937 Ilja Frank i Igor Tamm). Czerenkow pracował wówczas pod kierownictwem Siergieja Wawiłowa, dlatego w Rosji promieniowanie określane jest często mianem Czerenkowa-Wawiłowa. W roku 1958 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki (wraz z I. Frankiem i I. Tammem). Był również laureatem m.in. Nagrody Stalinowskiej (dwukrotnie, w 1946 i 1951) oraz Nagrody Państwowej ZSRR (1977).
Przypisy , Biographical, Nobel Lecture, December 11, 1958, Radiation of Particles Moving at a Velocity Exceeding That of Light, and Some of the Possibilities for Their Use in Experimental Physics
Linki zewnętrzne Pavel Alekseyevich Cherenkov (1904-1990) na Molecular Expressions website (Michael W. Davidson, The Florida State University)
Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Członkowie Rosyjskiej Akademii Nauk Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Rosyjscy nobliści – fizyka Kategoria:Rosyjscy fizycy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Optycy