Zbiór przepisów dotyczących obchodów święta zawarty jest w „Joma” (: dzień), piątym traktacie drugiego porządku Miszny (Moed). Obejmuje przepisy z zakresu obchodów Jom Kipur w Świątyni Jerozolimskiej, a także w obrębie domu. Kapłan winien wejść do miejsca „Świętego Świętych” (Kodesz Kodaszim), gdzie miał się znajdować „kamień węgielny świata” (Ewen Sztija) oraz Arka Przymierza, i złożyć tam ofiarę z młodego byka, krwi kozła i kadzideł. Joma opisywała czynności, jakie należało wykonać, a także instrukcje dotyczące samego postu. Miszna dodaje, że tylko raz w roku – podczas ceremonii Kodesz Kodaszim Arcykapłan mógł wypowiadać Imię Boga (Tetragram). A za każdym razem gdy było wypowiadane, zebrani wierni odpowiadali: „Niech będzie błogosławione imię chwały Jego królestwa na wieki wieków”.

Istota święta Jom Kipur kończy okres „10 dni pokuty” (Jamim Noraim), który rozpoczyna się w Rosz ha-Szana. Według tradycji żydowskiej, w pierwszym dniu nowego roku (Rosz ha-Szana) w niebie otwierane są trzy księgi: pierwsza – „Księga Życia” [Żyjących] (Sefer ha-Chajim), w której zapisywane są osoby czyniące dobro; druga – „Księga Śmierci”, w której spisywani są niepoprawni grzesznicy;