Później arcykapłan składał ofiarę z kozła przeznaczonego „dla Pana”, po czym wracał do miejsca świętego skrapiając Arkę jego krwią.
Historyczny rytuał oczyszczenia Wspomniane obrzędy miały oczyścić najświętsze miejsce od zanieczyszczeń, które mogły powstać na skutek wejścia do sanktuarium osób nieczystych. Podczas obrzędów nikt, poza arcykapłanem, nie mógł przebywać w Świątyni. Krew cielca zmieszana z krwią kozła była umieszczana przez arcykapłana w czarach na czterech rogach ołtarza całopalnego, sam ołtarz był siedmiokrotnie skrapiany tą krwią, a jej reszta była wylewana u podstawy ołtarza. Później następował obrzęd związany z ofiarowaniem kozła „dla Azazela”. Arcykapłan kładł rękę na jego głowie, wyznając „wszystkie niegodziwości Izraelitów i wszystkie ich występki, także wszystkie ich grzechy”, które poprzez ten ryt miały pozostać na głowie kozła. Zwierzę było wypędzane na pustynię, a pozostałości z cielca, jagniąt i kozła złożonego uprzednio w ofierze były usuwane „do miejsca, w którym wyrzucane są popioły”, i tak spalane. Arcykapłan odziany w swoje zwykłe szaty składał w ofierze dwa barany i kolejnego kozła, po czym ponownie zakładał lniane szaty, by móc w nich wynieść kadzielnicę pozostawioną w miejscu „Świętym Świętych”.