W Beskidenverein objął stanowisko wiceprzewodniczącego, a w 1894 r. po rezygnacji Karla Richtera – przewodniczącego. Zarówno wcześniej, jak i podczas swojego przewodnictwa Hadaszczok był wielkim zwolennikiem budowy schronisk turystycznych w Beskidach, które wtedy były praktycznie ich pozbawione. Szczególnie lubił Łysą Górę w dzisiejszym Beskidzie Morawsko-Śląskim i wybudowanie obiektu na tym szczycie jest w dużej mierze jego zasługą.
Hadaszczok tak kochał góry, że dla nich lekceważył swoje problemy zdrowotne – zmarł młodo, w wieku 37 lat (po 36. w tym roku wycieczce na Łysą Górę), zaledwie rok po objęciu stanowiska przewodniczącego. Dla Beskidenverein była to duża strata.
Dla uczczenia jego pamięci nowe schronisko na górze Sławicz, którego był inicjatorem budowy, BV nazwało Hadaszczok-Hütte.
Oprócz działalności w Beskidenverein Johann Hadaszczok był m.in. wiceprezesem niemieckiego towarzystwa gimnastycznego (Deutscher Turnverein) w Morawskiej Ostrawie.
Jego żoną była Ida, córka Eduarda Kremera, lekarza miejskiego z Morawskiej Ostrawy.