Ugodowcy – polskie ugrupowanie polityczne powstałe po roku 1882, głoszące, że dla zachowania bytu narodowego celowa, a nawet konieczna, jest lojalność wobec zaborcy rosyjskiego. Po roku 1905 Ugodowcy utworzyli Stronnictwo Polityki Realnej w Warszawie. W zaborze austriackim lojaliści, o podobnej orientacji, występowali jako ugrupowanie Stańczyków.
Jak stwierdziła Agnieszka Kidzińska: Zastanawiające jest, że dwa czasopisma o orientacji prorosyjskiej powstały równocześnie w Petersburgu i w Warszawie.
W dwudziestą rocznicę insurekcji styczniowej Kraj z zatroskaniem podszytym nadzieją donosił: Zasady skutecznego działania Ugodowcy rozumieli w sposób następujący: Ugodowcy jako reprezentanta swej koncepcji, a zarazem przewodnika duchowego uważali Józefa Szujskiego, wybitnego historyka krakowskiego.
Postulaty Ugodowców wobec władz rosyjskich, jak to określiła Kidzińska, były nader skromne: Wprowadzenie niektórych dawnych praw polskich i litewskich do kodeksów rosyjskich, przy okazji reformy prawa państwowego. Obywatele mieliby dzięki temu zyskać wiele udogodnień przy okazji prowadzenia procesów sądowych. Możliwość używania języka ojczystego podczas zjazdów i zebrań instytucji prywatnych. Zniesienie niektórych praw wyjątkowych.