Część dorzecza Missisipi zajmuje obszar trzeciorzędowej zatoki morskiej. Dolina tej głównej rzeki jest żyzna, wypełniona osadami. Rzeka niesie ogromne ilości materiału, tworząc u ujścia rozległą i znacznie rozgałęzioną deltę o powierzchni ok. 36 tys. km2. Osady tej delty sięgają głęboko poniżej poziomu wody. Charakterystyczne dla takich osadów ślady fauny (np. szczątki ryb, muszle mięczaków) i flory (odłamki drewna) lub obecność utworów glebowych stwierdzono tu nawet na głębokości 300 m. Świadczy to o zapadaniu się podłoża delty, której poziom wyrównywany jest dzięki gromadzeniu kolejnych osadów.
Wysokie stany wód występują tu wiosną, w czasie topnienia śniegów oraz latem, gdy spadają duże deszcze. W wyniku wyniszczenia przez nieumiejętną gospodarkę człowieka wielkich obszarów leśnych i stepowych, zdarzają się na niej katastrofalne powodzie. W ostatnich latach, w związku z prowadzeniem racjonalnej gospodarki rolnej (np.