Kariera piłkarska Piłkę nożną zaczął uprawiać w okresie gimnazjalnym. W 1910 został członkiem Cracovii. W październiku 1911 wszedł do pierwszej drużyny klubu. W 1913 zdobył mistrzostwo Galicji. Brał udział także w mistrzostwach w 1914 niedokończonych z powodu wybuchu wojny. Po zakończeniu I wojny światowej kontynuował karierę w Cracovii. W reprezentacji debiutował w 1922 w meczu ze Szwecją (pierwsze zwycięstwo Polaków). 3 września 1922 w spotkaniu Rumunią w Czernowicach pełnił rolę kapitana. Uczestniczył w przegranym 0:5 meczu z reprezentacją Węgier na igrzyskach olimpijskich w Paryżu. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 8 oficjalnych spotkań. W latach 1910–1926 był członkiem Cracovii. Z klubem tym zdobył mistrzostwo Polski w 1921. W 1926 zakończył karierę klubową. W 1932 został uhonorowany Złotą Odznaką Jubileuszową Cracovii.
Dalsze losy Brał udział w wojnie obronnej 1939 w stopniu porucznika rezerwy artylerii. Był internowany na Węgrzech. W 1943 powrócił do kraju zamieszkał w Warszawie. Prawdopodobnie w listopadzie 1943 został aresztowany przez Gestapo, zginął 9 listopada 1943 roku zamordowany w getcie warszawskim przez SS. W literaturze funkcjonuje również wersja, że zginął w powstaniu warszawskim.
Przypisy