Do około 1952–1953 wszystkie parowozy OKz32 były przypisane do MD Kraków Płaszów, skąd przekazano je do Suchej Beskidzkiej. Obsługiwały one wyłącznie linię zakopiańską. Podczas powojennej eksploatacji lokomotywy poddano różnym modernizacjom, m.in. wymieniono skrzynie ogniowe z miedzianych na stalowe, zamontowano odchylacze dymu, a wyrównywacze ciśnienia zabudowano osłonami z blachy.
Intensywna eksploatacja parowozów serii z OKz32 doprowadziła do jej szybkiej kasacji. W październiku 1971 jako pierwszy został skreślony z inwentarza OKz32-7, natomiast w połowie 1974 wygaszono trzy ostatnie sztuki o numerach 2, 8 i 9. OKz32-9 sprzedano do Łańcuckiej Fabryki Śrub w charakterze kotła stałego. Poza OKz32-2, pozostałe lokomotywy następnie złomowano.
Jedyny zachowany parowóz OKz32-2 stał się eksponatem Muzeum Kolejnictwa w Warszawie. Po odbudowie przeprowadzonej w 1991 w ZNTK w Pile stał się drugim po Ok22-31 czynnym parowozem historycznym na PKP. Po naprawie został wpisany do inwentarza 20 lutego 1992 oraz wypożyczony w depozyt do Skansenu w Chabówce, gdzie wykorzystywany jest m.in. do prowadzenia pociągów retro.
Przypisy
Kategoria:Tabor kolejowy produkowany przez H. Cegielski – Poznań Kategoria:Parowozy PKP Kategoria:Tendrzaki o układzie osi 1E1