Strzystarska Przełęcz (słow. Tristarské sedlo, 1969 m) – szeroka trawiasta przełęcz w grani głównej Tatr, w słowackich Tatrach Bielskich. Oddziela ona dwa najwyższe szczyty tego pasma – Hawrań (Havran, 2152 m) i Płaczliwą Skałę (Ždiarska vidla, 2142 m), a dokładniej należące do ich masywów mniejsze wzniesienia - Hawrani Nos (ok. 2122 m) i Płaczliwą Kopkę (2142 m). Z przełęczy na obie strony grani opadają znaczące żleby: na południe, do Doliny Zadnich Koperszadów – Szeroki Żleb Bielski, na północ – Strzystarski Żleb, będący w rzeczywistości niewielką doliną, górnym piętrem Doliny Bielskiego Potoku. Opadające do jego górnej części zbocza przełęczy są bardzo strome i bardzo kruche (prawie ścianka). Obydwoma żlebami zimą schodzą wielkie lawinyWładysław Cywiński, Tatry Bielskie, część zachodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 4, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, .
Być może nazwa przełęczy pochodzi od skróconego sformułowania „z trzech starych jedna” – na północ od grani znajduje się składająca się z kilku części Stara PolanaWitold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, . Źródłem nazwy może być też słowackie słowo strištar, oznaczające pasterza koniJózef Nyka, Tatry słowackie. Przewodnik, wyd.