Podział madhjamaki na poglądy swatantrika oraz prasangika określa jako jedynie dydaktyczny (w stopniowych etapach medytacji na siunjatę) i udowadnia, że wolność od wszelkich skrajności oraz punktów odniesienia (ang. reference points) madhjamików nie stoi im w sprzeczności z przekazem jogaczara nauk o naturze buddy, choć przekaz ten był w Tybecie niewłaściwie porównywany z czittamatrą, doktryną „Tylko Umysłu”Brunnhlzl Karl: „The Center of the Sunlit Sky: Madhyamaka in the Kagyu Tradition”, Snow Lion Publications, 2004..
Główne dzieła karmapów studiów buddyjskich: „Ocean Dzieł Logiki” VII karmapy Czodrak Gjamtso (1454-1506) (ang. „The Ocean of Texts on Logic”, 1900 stron, Nitartha Institute, 1996). „Pojazd Siddhów Dagpo Kagju” VIII karmapy Mikjo Dordże (1507-1554) (ang. „Commentary on the Entrance to the Middle Way: The Chariot of the Dakpo Kagyü Siddhas”, 806 stron Nitartha Institute, 1999-2001) „Komentarz do traktatu Ornament Przejrzystego Zrealizowania: Wytchnienie Schlachetnego” VIII karmapy Mikjo Dordże (1507-1554) (ang. „Commentary on the Ornament of Clear Realization: Relief of the Noble Ones”, 1130 stron, Nitartha Institute, 2001-2003). Komentarz na temat Abhidharmy: Przekaz Spełnienia Zrealizowania i Szczęścia” VIII karmapy Mikjo Dordże (1507-1554) (ang.