Nowy program polityczny znalazł pełny wyraz w Manifeście Falangi, który José Antonio Primo de Rivera napisał w listopadzie 1934. W 27 punktach Manifest głosił doktrynę mocarstwowej Hiszpanii, postulował wprowadzenie totalitaryzmu, zastąpienie rynku organizacją państwowych syndykatów wytwórczych, reformę rolną i podporządkowanie Kościoła katolickiego interesom państwa. W światopoglądzie falangistowskim obok elementów nacjonalistycznych były obecne elementy socjalistyczne. Krytykowano kapitalizm, żądano poprawy losów chłopów i robotników, walczono z wyzyskiem pracowników. Marksizm odrzucano jako obcą ideologięA. Beevor, Walka o Hiszpanię 1936-1939, 2023, s. 81-82..
Falanga mogła liczyć na wsparcie finansowe ze strony faszystowskich Włoch. W oficjalnym organie prasowym, jakim był kwartalnik „Jerauia. La revista negra de la Falange”, z nadzieją pisano o faszyzmie: „Nasze czasy przynoszą nam narodziny epoki klasycznej, nowego średniowiecza, epoki faszyzmu, której dobrodziejstw doświadcza Hiszpania za sprawą Falangi"M.T. de Lara, J.V. Baruque, A.D. Ortiz, Historia Hiszpanii, Kraków 2007, s. 582-583.