Michał CzarnockiCmentarz Powązkowski pod Warszawą, t. 3, s. 70, Kazimierz Władysław Wójcicki, Drukarnia Samuela Orgelbranda, Warszawa, 1858 błędnie podaje nazwisko Czarnecki. herbu Lis (ur. 1711, zm. 2 lipca 1788) – stolnik stężycki, cześnik chęciński, konfederat barski.
Życiorys Był synem stolnika sanockiego Adama Franciszka Czarnockiego i Jadwigi z Gosławskich. Około 1761 przeprowadził zagon na terytorium Turcji, zagarniając kilkaset koni, za co został skazany przez Trybunał Koronny. Gdy skarb państwa zajął połowę jego wsi Secemin, Czarnocki zaskarżył wyrok przed sądem konfederacji radomskiej w 1767W. Konopczyński, Czarnocki Michał (1711–1788) h. Mzura, konfederat barski, Kraków 1938, s. 229.. 21 czerwca 1768 obwołano go w Krakowie marszałkiem konfederacji barskiej. Wystosowywał odezwy do mieszkańców powiatów, wzywając ich, by przystąpili do konfederacji, która została zawiązana w Barze na Podolu. Chociaż formalnie stał na czele konfederacji, w rzeczywistości dowodzili nią marszałek nadworny koronny Jerzy August Mniszech i Wielopolscy. Czarnocki znany był bowiem z nadużywania alkoholu, przy którym zwykł wołać: „Dawaj wina, póki stanie Secemina”W. Konopczyński, Czarnocki Michał (1711–1788) h. Mzura, konfederat barski, Kraków 1938, ss. 229–230.. 17 sierpnia 1768, po rosyjskim szturmie Krakowa, został wzięty do niewoli.