Wsławił się skuteczną obroną Verdun, trwającą od lutego do grudnia 1916, zwłaszcza odbiciem fortu Vaux, za co został Wielkim Oficerem Legii Honorowej i dowódcą Grupy Armii Środek. 15 maja 1917, po nieudanym natarciu generała R.G. Nivelle’a nad Aisne, został głównodowodzącym armii francuskiej. W lipcu 1917 odznaczył się jako autor ofensywnych działań armii francuskiej w lesie Houthulst. W październiku 1917 podjął udany atak na pozycje niemieckie wokół fortu La Malmaison. Sprawował dowództwo na froncie zachodnim do zakończenia wojny. 21 listopada 1918 mianowany marszałkiem Francji.

Po I wojnie światowej (1918–1940) Po I wojnie światowej wykładał w wyższej szkole wojskowej . W 1920 został mianowany wiceprzewodniczącym Rady Wojennej, a w 1922 Generalnym Inspektorem Armii. Intensywnie pracował nad modernizacją armii francuskiej. W 1921 został odznaczony polskim Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)„W zamian za otrzymane wstążeczki biało-amarantowe b. armii gen. Hallera”;