Johannes Hendrikus (Henk) Feldmeijer (ur. 30 listopada 1910 w Assen, zm. 22 lutego 1945 w rejonie Raalte) – holenderski polityk i kolaborant, szef holenderskiego SS podczas II wojny światowej.
Życiorys Okres przedwojenny Johannes Hendrikus Feldmeijer w 1928 r. ukończył szkołę średnią. Następnie studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie Rijks w Groningen, ale w 1931 r. zawiesił studia. W tym czasie zaangażował się w działalność polityczną. Zainspirowany hasłami głoszonymi przez przywódcę Narodowo-Socjalistycznego Ruchu Holenderskiego (NSB) Antona A. Musserta w 1932 r. wstąpił do tej partii. Działał na polu propagandy partyjnej w Groningen i okolicach, występując na wiecach i wygłaszając wiele przemówień. Jego aktywność dostrzegł A. A. Mussert i zatrudnił go w Departamencie Propagandy NSB w Utrechcie. J. H. Feldmeijer kilka razy wyjeżdżał także do Niemiec, gdzie nawiązał tajne kontakty z SS, a także do Włoch i Skandynawii. W 1935 r. – po oblaniu egzaminów – rzucił studia i całkowicie poświęcił się działalności politycznej w NSB. W partii należał do radykalnego skrzydła, kierowanego przez Rosta van Tonningena, które opowiadało się za włączeniem Holandii do Rzeszy Niemieckiej oraz głosiło hasła rasistowskie i silnie antysemickie. Wzorowano się na programie nazistowskiej NSDAP. W 1937 r. J. H.