Okupacja niemiecka 2 czerwca 1940 r. powrócił do okupowanego kraju. Kilka dni później R. van Tonningen przedstawił go wyższemu dowódcy SS i policji w Holandii SS-Obergruppenführerowi Hansowi Albinowi Rauterowi, który był pod dużym wrażeniem jego charyzmy i aktywności. W rezultacie 11 września stanął na czele Nederlandsche SS. Pomimo tego, że stanowiło ono część NSB, w rzeczywistości całkowicie podlegało SS. J. H. Feldmeijer wstąpił także ochotniczo na początku 1941 r. do 1 Dywizji Pancernej SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler”, w której służył do maja podczas kampanii bałkańskiej w Jugosławii i Grecji. Po najeździe Niemiec na ZSRR 22 czerwca prowadził akcję rekrutacyjną Holendrów, głównie członków holenderskiego SS, do Pułku SS „Westland”. Ponownie służył w szeregach Waffen-SS w okresie od czerwca 1942 r. do marca 1943 r. jako dowódca baterii artylerii przeciwlotniczej w Pułku SS „Westland” w składzie 5 Dywizji Pancernej SS „Wiking”. Walczył wówczas na froncie wschodnim w południowej Rosji. Na koniec służby dostał awans do stopnia SS-Standartenführera Allgemeine-SS, a w marcu 1944]r. – po szkoleniu oficerskim – do stopnia SS-Hauptsturmführera. Otrzymał także Krzyż Żelazny 2 klasy. Od września do listopada 1943 r. stał na czele oddziału specjalnego, tzw.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Johannes Hendrik Feldmeijer · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.