Po zakończeniu swej działalności politycznej związanej z Warszawą, na początku XIX wieku kasztelan Józef Niemirowicz-Szczytt obrał Bostyń na swoją rezydencję. Wizytę we dworze kasztelana Józefa Niemirowicza-Szczytta w Bostyniu w 1808 roku opisał w swych pamiętnikach wojski litewski Michał Zaleski (żony Niemirowicza-Szczytta i Zaleskiego były stryjecznymi siostrami). Po śmierci kasztelana kolejnym właścicielem Bostynia został jego bratanek - marszałek Józef Niemirowicz-Szczytt, pan na KożangródkuSzczytt Niemirowicz Józef [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 47, 2011, s. 561-563. Po Niemirowiczach-Szczyttach następnymi właścicielami byli Druccy-LubeccySłownik Geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1, 1900, s. 223, a w II połowie XIX wieku Bostyń nabył urzędnik carski A. StrukowZapiski historyczne, t. 43, 1978, s. 73.
Dwór w Bostyniu nie zachował się, podobnie jak cerkiew pw. św. Paraskiewy z 1750 roku fundacji Jana i Ludwiki z Paców Niemirowiczów-Szczyttów, która została zniszczona w latach 80. XX wieku (w 1998 r. w centrum miejscowości pobudowano cerkiew pod tym samym wezwaniem).