Dość awaryjna i kapryśna była także stacja radiolokacyjna, umożliwiająca wykrywanie samolotów (w zależności od egzemplarza) z 8–14 km. Szybkość samolotu nieco przewyższała MiG-15, lecz z drugiej strony jego lekka konstrukcja stwarzała ograniczenia w dopuszczalnych przeciążeniach, ostrych manewrach i prędkości nurkowania.
Samoloty Jak-25 czasami stykały się nad wodami międzynarodowymi z samolotami rozpoznawczymi NATO. Brak jest doniesień o przypadkach użycia bojowego Jak-25, ich załogi zestrzeliwały jedynie bezzałogowe balony rozpoznawcze. Między 1963 a 1967 rokiem myśliwskie Jaki-25 były wycofywane z jednostek. Dłużej służyły wysokościowe samoloty rozpoznawcze Jak-25RW.
Opis konstrukcji Dwusilnikowy średniopłat o konstrukcji całkowicie metalowej i skośnych skrzydłach, w układzie klasycznym, z silnikami w gondolach pod skrzydłami. Skrzydła o kącie skosu 45° i ujemnym wznosie -5°, dwudźwigarowe. Na każdym ze skrzydeł dwie kierownice strug powietrza. Usterzenie klasyczne, skośne. Usterzenie poziome o kącie skosu 45° zamocowane w połowie statecznika o kącie skosu 55°. Kadłub o konstrukcji półskorupowej, o przekroju okrągłym (średnica -1,45 m). W przedniej części kadłuba stacja radiolokacyjna w obłej osłonie, za nią kabina załogi, hermetyzowana, z miejscami w układzie tandem.