Choć Radiguet zaprzeczył, ustalono później, że historia ta była w dużej mierze autobiograficzna. Krytycy niemile zaskoczeni silną kampanią reklamową towarzyszącą publikacji tej książki (w tym czasie było to coś, co zwykle nie towarzyszyło dziełom o wartości literackiej), przekonali się wkrótce do jakości pisarstwa i trzeźwego, obiektywnego stylu Radigueta.

Jego druga powieść, Le bal du Comte d'Orgel powstała w Lavandou, gdzie przebywał w towarzystwie Cocteau i innych przyjaciół, również opisuje skomplikowane uczucia miłosne. Utwór ten został opublikowany dopiero pośmiertnie w 1924. W wieku 20 lat Radiguet zmarł w 1923 na dur brzuszny, na który zachorował po powrocie z podróży odbytej razem z Cocteau. W reakcji na tę śmierć Francis Poulenc napisał, „Przez dwa dni nie byłem w stanie nic zrobić, tak byłem zaskoczony” (Ivry 1996).

W świetle przedwczesnej śmierci proroczo brzmią końcowe fragmenty Opętania: Człowiek o nie uporządkowanym życiu, który nie przeczuwa, że niedługo umrze, ustatkowuje się nagle. Zaczyna żyć inaczej. Porządkuje papiery. Wcześnie wstaje i wcześnie kładzie się spać. Wyrzeka się swych wad. Otoczenie się cieszy. Toteż śmierć wydaje się tym bardziej niesprawiedliwa.