Podwojewodzi (łac. vicepalatinus). – urząd funkcjonujący w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

W Koronie był to urzędnik podległy wojewodzie, w gestii którego leżało mianowanie na to stanowisko. W imieniu wojewody zajmował się kontrolą wag i miar, ustalaniem cen ogłaszanych w taksach wojewodzińskich, opieką i sądownictwem nad Żydami oraz chrześcijańskimi mieszkańcami jurydyk zamkowych. Sądownictwo nad ludnością żydowską powierzano podwojewodzim od XVI wieku, natomiast formalnie stało się ich obowiązkiem od czasu decyzji sejmu z 1633 roku. Wówczas to wyjęto spod ich jurysdykcji Żydów z województwa krakowskiego, gdzie sądami nad nimi zajmowali się inni urzędnicy. Nie wiadomo, kiedy ustanowiono urząd podwojewodziego, w Koronie nie był zaliczany do urzędów ziemskich; ..

W zakresie spraw związanych z ludnością żydowską, podwojewodzi kontrolował wybór władz gminy oraz jej finanse. Wchodził też w skład sądu, który rozstrzygał sprawy w których pozwanymi byli Żydzi oraz odwołania od wyroków sądów kahalnych w sporach między Żydami.