Wersję tę powtarzał za Padurą Franciszek Rawita-Gawroński, który jednak nie dotarł do oryginału wskazywanego przez Padurę, przy czym sugerował, że notatki te zostały świadomie usunięte, aby zakamuflować prawdziwe pochodzenie samego Bohdana ChmielnickiegoFranciszek Rawita-Gawroński: Bohdan Chmielnicki do elekcyi Jana Kazimierza, Lwów 1906, s. 40-42.Eugeniusz Koko: Franciszek Rawita-Gawroński (1846-1930) wobec Ukrainy i jej przeszłości, Gdańsk 2006, s. 170-171..
Z kolei Bohdan Chmielnicki, syn Michała, w liście z 15 sierpnia 1649 pisanym pod Zborowem nazywa się „urodzonym” (szlachcicem)Władysław Andrzej Serczyk: Na płonącej Ukrainie, s. 39. Słowa pierwszego zdania urodziwszy się Urodzonym Chmielnickim znaczyłyby, iż szlachctwo miał po przodkach. Tekst listu: Jakuba Michałowskiego, wojskiego lubelskiego a późniéj kasztelana bieckiego Księga pamiętnicza, wyd. Antoni Zygmunt Helcel, Kraków 1864, Dok nr 143, s. 431., jednak Jerzy Chmielnicki, syn Bohdana, został nobilitowany w 1659Deklaracya łaski urodzonemu Jerzemu Chmielnickiemu, Volumina Legum, t. 4 s. 303. Wiadomo też, że Bohdan Chmielnicki po uchwaleniu Ordynacji Wojska Zaporoskiego w 1638 (tamże, t. 3 s. 440) został setnikiem w pułku czehryńskim, zaś stopnie pułkowników były zastrzeżone dla szlachty.