Amerykański historyk, Stanley Schultz (emerytowany profesor Uniwersytetu Wisconsin), w „American History 102” napisał: "Ze znikomymi lub nieistniejącymi dowodami jego oskarżeń, McCarthy opierał się na pomówieniach, donosach i insynuacjach w celu zniszczenia reputacji swoich przeciwników (styl obecnie znany jako 'makkartyzm'). W 1954 telewizyjna relacja pozwoliła milionom oglądać metody McCarthy’ego po raz pierwszy, co obudziło falę oburzenia i spowodowało oficjalną cenzurę jego działalności. Zmarł w wieku 49 lat na skutek komplikacji spowodowanych alkoholizmem.
Ofiary
Do znanych oskarżonych należeli: David Bohm, fizyk, usunięty ze stanowiska mimo wsparcia ze strony m.in. Alberta Einsteina; Charlie Chaplin, aktor, aktywnie protestował przeciwko procesom komunistów, sympatyk ruchów lewicowych; Aaron Copland, kompozytor, czynny sympatyk Komunistycznej Partii USA; Dashiell Hammett, pisarz, członek KP USA; Lillian Hellman, scenarzystka, była członkini Komunistycznej Partii USA, uczestniczka wojny domowej w Hiszpanii; Arthur Miller, scenarzysta i eseista, członek KP USA do 1946 r.; Paul Robeson, aktor, pisarz, sportowiec i piosenkarz, członek KP USA, laureat Nagrody Stalinowskiej, autor piosenek chwalących m.in.