Na winiecie widoczny jest pomnik Bartosza Głowackiego w Tarnobrzegu, pod którym to miał miejsce wiec będący zaczątkiem istnienia Republiki W wyborach 26 stycznia 1919 lista przedstawicieli Republiki Tarnobrzeskiej uzyskała 75 tys. głosów, podczas gdy koalicja przeciwna 15 tys., a lista żydowska 5 tys. Jej posłami w ramach klubu Polskie Stronnictwo Ludowe – Lewica zostali Tomasz Dąbal, Franciszek Krempa, Wojciech Marchut i Eugeniusz Okoń i Jan Sudoł. W tej sytuacji Okonia zwolniono z aresztu. Działalność Republiki Tarnobrzeskiej ustała, jednak jej posłowie, zwani Dąbalowcami, mieli wpływ na politykę lokalną, doprowadzając m.in. jesienią 1919 do przeniesienia Borowca. Z czasem ich wpływ słabł, a oni sami poróżnili się politycznie. Masowe rabunki nie miały już miejsca, a pojedyncze incydenty dotykały także byłych działaczy Republiki Tarnobrzeskiej, gdyż ofiarą grabieży padł Stefan Grzywacz.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Były zabór austriacki w II Rzeczypospolitej Kategoria:Kształtowanie granic i ustroju II Rzeczypospolitej Kategoria:Historia Tarnobrzega Kategoria:Historia Małopolski Kategoria:Polityka Galicji Kategoria:Powstawanie państwa polskiego 1918 Kategoria:1918 w Polsce Kategoria:1919 w Polsce Kategoria:1918 w Galicji i Lodomerii Kategoria:Historia chłopów w Polsce Kategoria:Historyczne państwa w Europie nieuznawane międzynarodowo