Pod koniec listopada ogłoszono wybory do sejmu ustawodawczego. Okręg wyborczy nr 44 z siedzibą komisji wyborczej w Tarnobrzegu obejmował powiaty: tarnobrzeski, niżański, kolbuszowski i mielecki, a do podziału było 6 mandatów poselskich. Przedstawiciele Republiki Tarnobrzeskiej wystawili listę nr 2 z kandydaturami Dąbala, Krempy, ks. Okonia i in. Wiece pod pomnikiem Głowackiego stały się wiecami wyborczymi tej listy, a wiece innych kandydatów rozbijano. W tej sytuacji 4 inne stronnictwa utworzyły koalicję wyborczą. PKL, obawiając się zaognienia konfliktu, poszła na chwilowe ustępstwa wobec Republiki Tarnobrzeskiej, po kilku dniach urzędowania Bochniaka na komisarza powiatowego powołała Benedykta Łąckiego. Był on sekretarzem hr. Lasockiego, ale, inaugurując swoje urzędowanie, zwrócił się do rady przybocznej powiatu, której przewodniczyli Dąbal i Okoń i uznał ludowe władze, a one uznały jego. Ponieważ Dąbal jawnie nawoływał do przemocy, postanowiono go aresztować, ale udało mu się zbiec i kontynuował działalność polityczną.