W Polsce stwierdzono 17 gatunków (zobacz też: zwińcowate Polski).

Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1829 roku przez Samuela Petera Schillinga w randze rodziny. W wieku XIX i niemal całym wieku XX jego definicja była znacznie szersza, zbliżona zakresem do obecnie rozumianej nadrodziny Lygaeoidea, obejmując przedstawicieli takich współcześnie wyróżnianych rodzin jak Artheneidae, Blissidae, brudźcowate, Cryptorhamphidae, Henicocoridae, sienikowate, Ninidae, Oxycarenidae, Pachygronthidae, wyłupieniowate i wzdęcielowate. Współczesną klasyfikację nadrodziny Lygaeoidea i rodziny zwińcowatych wprowadził w 1997 roku Thomas J. Henry na podstawie wyników analizy filogenetycznej infrarzędu Pentatomomorpha.

Do współcześnie rozumianych zwińcowatych zalicza się około 970 opisanych gatunków, zgrupowanych w następujących podrodzinach i plemionach: podrodzina: Ischnorhynchinae podrodzina: Lygaeinae podrodzina: †Lygaenocorinae podrodzina: Orsillinae plemię: Lepionysiini plemię: Metrargini plemię: Nysiini plemię: Orsillini podrodzina: incertae sedis †Lygaeites

Przypisy

Kategoria:Zwińcowate