Okres 1925–1930 Noli spędził głównie w Austrii i we Włoszech, tworząc największą wówczas organizację albańskiej emigracji politycznej, KONARE. W 1930 opuścił Europę powracając do Bostonu. W 1945 odrzucił propozycję Envera Hodży objęcia stanowiska przewodniczącego parlamentu albańskiego. Od 1950 pochłaniał go spór z bp Markiem Lipą, skierowanym do USA przez patriarchę Konstantynopola z zadaniem przejęcia kontroli nad Albańskim Kościołem Prawosławnym i odsunięcia Nolego, uważanego za heretyka.
Działalność literacką rozpoczął w 1907 roku od dramatu „Izraelici i Filistyni” (Israilitë e Filistinë), pisał także poezję o tematyce biblijnej. Jego dziełem są tłumaczenia Szekspira, Ibsena, Cervantesa, a także Edgara Alana Poe na język albański. Komponował muzykę cerkiewną, a także rapsodię poświęconą Skanderbegowi. Pochowany na cmentarzu Forest Hill w Bostonie.
Bibliografia Czekalski Tadeusz, Zarys dziejów chrześcijaństwa albańskiego w latach 1912–1993, Kraków 1996. Prifti Peter, Unfinished Portrait of a Country, New York 2005. Ressuli Namik, Albanian literature, Boston 1987.
Kategoria:Albańscy dziennikarze Kategoria:Albańscy kompozytorzy Kategoria:Albańscy prozaicy Kategoria:Albańscy tłumacze Kategoria:Albańscy biskupi prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Premierzy Albanii Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Harvarda Kategoria:Albańscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Prozaicy XX wieku