Jak podaje Leszek Radzikowski, Walter Tőbbens „zorganizował tu miniaturowy obóz dla najbogatszych Żydów z Europy, gdzie za słone opłaty mieli oni prawo pożyć kilka tygodni dłużej i w nieco mniej nędznych warunkach”.
Po wojnie, na miejscu zlikwidowanego obozu i masowego mordu, wzniesiono pomnik.
W 1944 roku Poniatowa została wyzwolona przez żołnierzy Armii Krajowej.
Po wojnie Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego utworzyło obóz pracy nr 153 dla byłych żołnierzy AK i podziemia niepodległościowego.
18 lipca 1962 roku Poniatowa otrzymała prawa miejskie na mocy rozporządzenia Rady Ministrów. W tym samym roku otwarto Sanatorium przeciwgruźlicze.
Demografia W latach 70. XX w. dynamicznie wzrosła liczba mieszkańców.
Piramida wieku mieszkańców Poniatowej w 2020 roku.
500px
Ludzie związani z Poniatową