Po pierwszym rozbiorze Polski Tyczyn znalazł się w zaborze austriackim. Początkowo należał do cyrkułu pilzneńskiego (z siedzibą w Rzeszowie), a od 1782 r. do cyrkułu rzeszowskiego. W wydanej po raz pierwszy w 1786 r. „Geografii (...) Galicyi i Lodomeryi" jej autor, hrabia Ewaryst Andrzej Kuropatnicki wspominał, iż W gruntach Tyczyna gipsu tu wiele dobywają.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w grudniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1000 Żydów. W lipcu 1942 roku zostali wywiezieni do getta w Rzeszowie, a stamtąd do obozu zagłady w Bełżcu. 18 czerwca 1943 Gestapo wraz z wojskiem i żandarmerią niemiecką przeprowadziło pacyfikację miasta. Po przesłuchaniach Niemcy zamordowali kilka osób. Trzy ofiary zostały zidentyfikowane. 12 mieszkańców wywieziono do obozu w Pustkowiu. 26 lipca 1944 miała miejsce druga pacyfikacja miasta, w trakcie której śmierć poniosło 16 mieszkańców.