W następnych latach, w wyniku kolejnych reorganizacji, jej miejsce zajęła część pododdziałów 11 Drezdeńskiej Dywizji Pancernej.
W 1950 Żary wraz z całym powiatem zostały przeniesione z województwa wrocławskiego do nowo utworzonego województwa zielonogórskiego. Po wojnie większość mieszkańców stanowili Polacy ekspatriowani z Kresów Wschodnich. Ich potomkowie nadal kultywują tradycje kresowe. W 1972 do Żar przyłączono Kunice, w wyniku czego populacja miasta zwiększyła się o 11%.
W 1977 zakończyła się budowa Zakładu Płyt Wiórowych (dziś Swiss Krono), który dawał zatrudnienie ponad 1000 pracownikom. W 2001 garnizon wojskowy w Żarach został rozformowany, a większość obiektów koszarowych uległa dewastacji.
Zabytki mały|Stary Rynek w Żarach mały|Ratusz mały|Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa mały|Obwarowania miejskie (XIV/XVI w.) mały|upright|Kościół pw. św. Barbary, obecnie garnizonowy pw. Podwyższenia Krzyża Pomimo poważnych zniszczeń wojennych, w Żarach zachowało się wiele ciekawych zabytków architektury i pozostał średniowieczny układ urbanistyczny. Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: Stare Miasto kościół parafialny pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, ul. 11 Listopada, z lat 1914–1917 kościół szpitalny pod wezwaniem Świętego Ducha, obecnie kościół polsko-kat. pod wezwaniem Dobrego Pasterza, ul.