W 1941, po kłótni z matką, wspólnie z Arthurem Herzogiem napisała piosenkę „God Bless the Child”, która stała się jej najpopularniejszym i najczęściej interpretowanym przebojem. Utwór sprzedał się w liczbie ponad miliona sztuk, a w 1976 został wprowadzony do Grammy Hall of Fame. W 1942 nagrała „Trav’lin Light”, a w 1944 – piosenkę „Lover Man (Oh, Where Can You Be?)”, który stał się kolejnym z jej przebojów. W 1943 została wybrana najlepszą wokalistką w ankiecie przeprowadzonej wśród krytyków muzycznych przez redakcję magazynu „Esquire”. W tym samym roku występowała w Club 331. W 1946 zagrała recital w Town Hall, który przyciągnął tłumy słuchaczy i zebrał przychylne recenzje krytyków. Zagrała w filmie New Orleans (1947), choć w atmosferze rasizmu i makkartyzmu role ciemnoskórych członków obsady były pomniejszane, by nie stwarzać wrażenia, że to oni stworzyli jazzNicholson, str. 152–155.

W marcu 1947 odbyła trzytygodniową terapię odwykową w prywatnym szpitalu Park West w Nowym Jorku. W maju tego samego roku występowała z recitalami w New Theater Restaurant „U Colosima” i śpiewała z big-bandem Louisa Armstronga w Earle Theater w Filadelfii.