W kwietniu 1965 roku zajął 1. miejsce na I Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Muzyki Rozrywkowej w Gliwicach. Latem występował ponownie w Barbakanie i zakopiańskim Non Stopie. We wrześniu nagrał dla warszawskiego radia dziesięć utworów. 11 października 1965 r. Szwagry wystąpiły w pierwszej części koncertu Cliff Richarda i The Shadows, a w listopadzie nagrały debiutancką EPkę. Jesienią 1965 r. odeszli: W. Gurgul oraz powołani do wojska M. Jamrozy i T. Gogosz. Nowym gitarzystą został Stanisław Kostka, zastąpiony wkrótce przez Jerzego Tarsińskiego natomiast basistą Tadeusz Wójcik, a później Jerzy Plucha Konieczny.
Zespół przeszedł eliminacje do Wiosennego Festiwalu Muzyki Nastolatków, lecz nie pojawił się na wrocławskim półfinale. Wiosną 1966 roku formację tworzyli: M. Koster, J. Tarsiński, Jerzy Piwowarski (gitara), Z. Sztyc, ponownie T. Gogosz i Zdzisław Nazarko (perkusja). W. Dymny pełnił rolę konferansjera i autora tekstów. Wraz z jego odejściem nastąpił powolny zmierzch zespołu. Grupa wróciła do studenckich klubów, biorąc udział w różnego rodzaju imprezach okolicznościowych. Latem 1966 r. odeszli J. Piwowarski i T. Gogosz. Nowym basistą został Konrad Ratyński, a w późniejszym okresie Z. Nazarkę zastąpił Mieczysław Spyrczyński.