Nibylis andyjski, kolpeo, lisoszakal andyjski, lis andyjski (Lycalopex culpaeus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae). Zamieszkuje cały obszar wzdłuż Andów, od Ekwadoru i Peru aż po Patagonię. Preferuje tereny otwarte, z niewielką liczbą drzew, zamieszkuje górskie płaskowyże stepowe oraz półpustynie. Nibylis andyjski to największy gatunek nibylisa i drugi (po pampasowcu grzywiastym) największy psowaty zamieszkujący Amerykę Południową. Przewyższa wielkością lisa rudego i mniejsze szakale, a jego waga dochodzi do 14 kg. Barwa sierści pomarańczowo-szara, aż do rudoszarej. Prowadzi głównie nocny tryb życia. Poluje na gryzonie (np. szynszyle krótkoogonowe, koszatniczki pospolite), ptaki, jaszczurki i króliki europejskie (sprowadzone tu na początku XX wieku), niekiedy zdarza się, że atakuje młode jagnięta i lamy. Żywi się także padliną. Nibylisy andyjskie tworzą niewielkie grupy stadne, w skład których wchodzi para dominująca wraz z nibylisami z poprzednich miotów. Występuje osobna hierarchia dla samic i dla samców.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nibylis andyjski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.