Dominowały specyficznie amerykańskie formy rozrywkowe jak blackface czy przedstawienia minstreli„Musical Diversions”,Theatre in NYC:History – Part II, c. 2005..

Po roku 1840, P.T. Barnum stworzył na dolnym Manhattanie kompleks rozrywkowy, Niblo’s Garden na 3000 miejsc. Powstanie Astor Place Theatre w 1847 było symptomem socjalnego rozwarstwiania się publiczności – klasa wyższa wybierała operę i Szekspira, średnia widowiska minstreli, niższe klasy przedstawienia w stylistyce kowbojskiego saloonu[The Encyclopedia of New York City (New Haven: Yale University Press, 1995), Kenneth T. Jackson, editor, p. 1226].. Sztuki Szekspira były wystawiane przede wszystkim przez Edwina Bootha, który m.in. dał z rzędu 100 przedstawień Hamleta w Winter Garden Theatre oraz w Booth’s Theatre (stworzonym przez jego brata Juniusa Brutusa Bootha, Jr). Inni znani aktorzy szekspirowscy tamtych czasów to m.in. Henry Irving, Tommaso Salvini, Fanny Davenport oraz Charles Fechter.

Początki musicalu thumb|Program z 1868 – przedstawienie Ixion Brytyjska aktorka Lydia Thompson przybyła do Stanów 1868 wraz z niewielką trupą British Blondes podbijając Nowy Jork burleską wiktoriańską. Tournée zaplanowane na 6 miesięcy trwało 6 lat[Gänzl, Kurt.