thumb|200px|John Gibson Paton John Gibson Paton (ur. 24 maja 1824 w Braehead, Kirkmahoe w Dumfriesshire w Szkocji, zm. 28 stycznia 1907) – szkocki misjonarz na Nowych Hebrydach, ordynowany przez Prezbiteriański Reformowany Kościół Szkocji. Zanim popłynął tam w 1858 r., razem ze swoją nowo poślubioną żoną Mary Ann Robeson, był miejskim misjonarzem w Glasgow przez okres 10 lat. Rozpoczął pracę na zamieszkanej przez dzikich ludożerców wyspie Tanna. Wiele razy ratował życie ucieczką. W końcu uciekł na wyspę Aniwa, tracąc cały dobytek poza Biblią i kilkoma tłumaczeniami, których udało mu się dokonać. Stworzył pierwszy śpiewnik oraz przetłumaczył Nowy Testament na język mieszkańców tej wyspy.
Młodość John Gibson Paton urodzony 24 maja 1824 r., w południowej Szkocji, w dzierżawionym majątku Braehead, niedaleko Dumfries jako syn pończosznika – Jamesa Patona. Był najstarszym z 11 rodzeństwa.
James Paton był producentem rajstop, później stał się kolporterem. James i jego żona Janet i ich trzecie najstarsze dziecko w roku 1828/1829 przeprowadzili się z Braehead do miejscowości zwanej Tortholward. Mieszkając w skromnej chacie posiadającej trzy pokoje młode, małżeństwo wychowywało pięcioro synów i sześć córek. John G.