Drzewo nasienne, drzewo doborowe – drzewo rodzimego pochodzenia, wyróżniające się w drzewostanie nasiennym najkorzystniejszymi cechami hodowlanymi: gonną budową prostego, oczyszczonego pnia, dobrze ulistnioną i długą korony, dużą zdrowotnością, stosunkowo szybkim przyrostem, o pełnej zdolności do kwitnienia i obradzania nasion.

Cel hodowlany stawiany przed nowym pokoleniem pochodzącym z drzew doborowych, szczegółowo determinuje cechy brane pod uwagę przy ich wyznaczaniu. Przykładowo pożądany rysunek drewna brzozy karelskiej jest sprzężony genetycznie ze słabym wzrostem drzew. Z licznego potomstwa z cechą główną, wybiera się drzewa silniej rosnące. Z punktu widzenia tartacznictwa drzewa nie powinny mieć krzywizn, dużych sęków, i innych wad budowy drewna. Innymi przykładami są wyselekcjonowane drzewa, które w drzewostanie poddanym naturalnym czynnikom niszczącym (huba korzeniowa, kornik drukarz, śniegołomy, przymrozki, zalewanie - powódź) zachowały wyraźnie większą żywotność i odporność niż pozostałe drzewa.

Drzewa doborowe wybiera się do tak zwanej selekcji indywidualnej (pozyskiwanie zrazów, zbiór nasion). Wpisane jest do Krajowego Rejestru Drzew Doborowych.