Działalność po 1989 W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Koalicji dla Rzeczypospolitej. Na przełomie 1998 i 1999 był obrońcą Kazimierza Świtonia w procesie o postawienie krzyży na Żwirowisku w Auschwitz-Birkenau. W 2003 przeszedł na emeryturę.

W listopadzie 2003 Instytut Pamięci Narodowej bez uzasadnienia odmówił Głogowskiemu uznania wniosku o przyznanie statusu pokrzywdzonego i wglądu do akt zgromadzonych w tej instytucji. Głogowski odwołał się od tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd uchylił postanowienie IPN, jednak IPN odwołał się od tego wyroku do NSA. W sprawę po stronie Głogowskiego zaangażował się Rzecznik Praw Obywatelskich. Powodem odmowy przyznania przez IPN statusu pokrzywdzonego mogło być podpisanie w 1954 przez Głogowskiego, podówczas studenta prawa pracującego w jednym z łódzkich zakładów pracy, zobowiązania do współpracy z bliżej nieokreślonymi organami bezpieczeństwa w zakresie wykrywania afer gospodarczych. Głogowski przyznawał się otwarcie do tego, zaprzeczając jednak aby do jakiejkolwiek współpracy doszło.